Onderzoekers van het Louis Bolk Instituut hebben op basis van proeven in 2024 en 2025 een eerste 'ideotype' opgesteld voor kikkererwtenrassen die geschikt zijn voor de biologische teelt in Nederland. Dat blijkt uit een recent eindrapport binnen het programma Groene Veredeling-2. De proeven maakten deel uit van het internationale CiLaKlima-project, waarin rassen worden getest op eigenschappen als opbrengst, ziekteresistentie, bodembedekking en afrijping onder Noordwest-Europese omstandigheden.
© Louis Bolk Instituut
Onderzoek
In Lelystad werden zes kikkererwtrassen onderzocht onder zowel biologische als gangbare teeltomstandigheden. De resultaten van de gangbare proefvelden konden uiteindelijk niet worden gebruikt door een verwisseling van rasidentiteiten. De biologische proefvelden leverden wel bruikbare resultaten op. Volgens de onderzoekers heeft een ideaal ras voor Nederlandse biologische teelt onder meer een snelle jeugdontwikkeling, goede bodembedekking voor onkruidonderdrukking, een steile plantopbouw voor mechanische onkruidbestrijding en een hoge zaadopbrengst.
De onderzoekers constateren dat de verschillen tussen rastypen relevant zijn voor de Nederlandse praktijk. Kabuli-rassen, die bekend zijn van onder meer hummus, hebben volgens het rapport een hogere minimale bodemtemperatuur nodig voor een goede kieming dan desi- en gulabi-typen. Vooral de gulabi-rassen Olga en Irenka scoorden in de biologische proeven goed op opbrengst. Gemiddeld over twee jaar brachten deze rassen meer op dan de onderzochte kabuli-rassen.
© Louis Bolk Instituut
Afrijping
Ook de afrijping bleek een aandachtspunt. Ondanks het warme en droge groeiseizoen in 2025 waren medio september niet alle rassen volledig afgerijpt. Dat vergroot het oogstrisico onder Nederlandse omstandigheden. De onderzoekers verwijzen naar vervolgonderzoek naar eerdere zaaimomenten, waarbij gekeken moet worden naar verschillen tussen rastypen en het risico op vorstschade.
Verder bleek in 2025 nauwelijks sprake van schimmelziekten in de proefvelden, waardoor verschillen in ziektegevoeligheid tussen rassen niet goed konden worden vastgesteld. In eerdere proeven werden wel verschillen gezien in gevoeligheid voor Fusarium en Ascochyta.
Volgens het rapport bieden naast de meer gangbare kabuli-rassen ook gulabi-typen perspectief voor de Nederlandse teelt van kikkererwten.
Bron: Louis Bolk Instituut
