Opmars biologische bordeauxwijn

Nu is nog maar ongeveer acht procent van alle wijnen in de regio Bordeaux biologisch, maar dat aandeel stijgt enorm snel. In 2018 werd het wereldberoemde Château Latour officieel gecertificeerd als biologisch. Dat de toppers overstag gaan, kan wel eens een domino-effect hebben, voorspellen de wijnspecialisten. 

Foto: Lisa Develtere voor BioForum

Heftig debat
De aanleiding voor de opkomst van bio is het heftige debat dat al een aantal jaren woedt over het gebruik van bestrijdingsmiddelen. Frankrijk is wereldwijd een van de grootste gebruikers van bestrijdingsmiddelen en in Frankrijk zijn de wijnboeren de grootste 'boosdoeners'.

Veel aandacht was er de laatste jaren ook voor de zaak rond Sylvie Berger. Zij werkte jarenlang in wijngaarden bij Bordeaux, en kreeg de ziekte van Parkinson. Kort geleden stelde de rechtbank in Bordeaux haar werkgever aansprakelijk: de wijnboer had meer moeten doen om zijn personeel te beschermen tegen de effecten van de bestrijdingsmiddelen. Hij had kunnen weten dat er gevaar was voor de gezondheid, aldus het vonnis. Die rechterlijke uitspraak leidde tot verhitte debatten in de wijnindustrie.

"De aanleiding voor de opkomst van biologische wijnen is het heftige debat dat in Frankrijk al een aantal jaren woedt over het gebruik van bestrijdingsmiddelen."

Opmars bio-wijn
De zaak verklaart waarom de Bordeauxse boeren langzaam maar zeker naar bio-wijnen verschuiven. Neuroloog Wim Vandenberghe (UZ Leuven) bevestigt in -De ochtend- op Radio 1 dat blootstelling beperken in elk geval "voorzichtig en wijs" is. 

Paul Vleminckx, vicevoorzitter van de Belgische wijnbouwers, zegt in datzelfde interview op Radio 1 'De Ochtend', dat de regels voor de conventionele wijnbouw in België strikter zijn dan die die Europa oplegt. Dat vindt hij een goede zaak. 

"Voor het gebruik van chemische onkruidverdelgers, zoals het controversiële glyfosaat, is er een alternatief", merkt Vleminckx terecht op. "We kunnen de wijngaarden meer en meer mechanisch zuiveren van onkruid. Maar daar kruipen meer daguren in. Dus de loonkosten zullen stijgen om alles optimaal te houden." Biologische wijnbouwers bewijzen ook al veel langer dat glyfosaat niet nodig is. Het onkruid bestrijden ze steeds mechanisch of thermisch, maar nooit chemisch. 

Biologische wijnbouwers houden hun wijngaarden gezond door de wijnstokken te stimuleren om hun eigen natuurlijke immuniteitssysteem te versterken, door te kiezen voor robuuste druivenrassen die van zichzelf resistent zijn tegen schimmels.

En wat met koper?
Daarnaast laat Vleminckx optekenen dat hij niet weet of bio-wijn beter is: "In de bio gebruiken ze zware metalen om de wijngaard gezond te houden. Ik weet niet of dat beter is." Dat is een krasse uitspraak. Vleminckx verwijst hier naar het gebruik van koper. Het klopt sowieso niet om te suggereren dat biologische wijnboeren hun wijngaard gezond houden door het gebruik van koper. Voor de biologische druiventeelt geldt dezelfde strenge Europese regelgeving als voor elke bio-landbouwproductie. Chemische-synthetische gewasbescherming (insecticiden, fungiciden en herbiciden) en kunstmest zijn sowieso verboden. De bio-wijnboer houdt zijn wijngaard gezond dankzij biodiversiteit en met zo weinig mogelijk middelen. De wijnstokken worden gestimuleerd om hun eigen natuurlijk immuniteitssysteem te versterken, er wordt waar mogelijk gekozen voor robuuste druivenrassen (bijvoorbeeld Reberger, Regent of Johanniter) die van zichzelf resistent zijn tegen schimmels zoals de gevreesde meeldauw.

Ook in België is het gebruik van koper bij wijnbouw toegestaan, zowel in gangbaar als in bio. Vleminckx erkent dat koper sowieso veelvuldig gebruikt wordt in de de gangbare wijnbouw, want hij omschrijft de situatie in Bordeaux: "Daar is de grond bijna blauw door het gebruik van koper. Het was te verwachten dat de bom ging barsten."

Het klopt dat koper niet onbesproken is, en een zeker risico inhoudt voor het bodemleven. De biosector zoekt dan ook naarstig naar alternatieven hiervoor. Sowieso wordt in biologische wijnbouw pas in laatste instantie naar gewasbescherming gegrepen. Wanneer een biologische wijngaard kampt met schimmel dan is een middel op basis van koper (Bordeauxse pap) in beperkte hoeveelheden voor een maximum van 6 kilogram/hectare per jaar toegelaten, maar sowieso nooit preventief. 

Beluister hier de radio-uitzending van correspondent Frank Renout

Bron: VRT, bio mijn natuur 


Publicatiedatum:



Ook onze nieuwsbrief ontvangen? | Klik hier


Ander nieuws uit deze sector:


© BioJournaal.nl 2019

Schrijf je in voor onze dagelijkse nieuwsbrief om al het laatste nieuws direct per e-mail te ontvangen!

Inschrijven Ik ben al ingeschreven