Het Mosterdzaadje combineert gemeenschapsgevoel met biolandbouw

De 29-jarige Tuur, een enthousiaste bioboer uit het Belgische Mol, droomt van een groot landbouwbedrijf dat voor de lokale gemeenschap biogroenten en -dieren, een samentuin en een buurtwinkel voorziet. Nu kan hij een mooi stukje grond vlakbij Mol kopen samen met De Landgenoten. Een klein begin van de grootse plannen voor het Mosterdzaadje. Hij zoekt investeerders.

Het bedrijf van boer Tuur is een CSA met zelfoogst, vlinderabonnementen en buurtwinkel. Hij ging vol enthousiasme aan de slag als bioboer, maar moest helaas weg van de grond die hij bewerkte, een zware dobber voor een startende boer als Tuur. Gelukkig kan hij nu een mooi stukje grond vlakbij Mol kopen samen met De Landgenoten.



Ingeving

Onder de kerktoren van Mol-Achterbos ligt het ouderlijk huis van Tuur. Een groene oase met fruitbomen, groentetunneltjes, een kippenren, houtstapels, hagen en struiken. In de garage die wordt omgetoverd tot een buurtwinkeltje zitten nog enkele kuikentjes onder de warmtelamp. Dit is Tuurs habitat: "Ik wil deze plek zien uitgroeien tot een groot biobedrijf met fruit, groenten, aardappelen, vlees, kaas, enzovoorts." De dromen voor het Mosterdzaadje gaan verder: van samenwerking met meerdere boeren of samentuinders tot een buurtcafé of restaurant met streekproducten.

Een vijftal jaar geleden tijden zijn studies in Freiburg kreeg Tuur een eerste ingeving: "Vroeger was Freiburg een commune, nu is het de meest vooruitstrevende stad in West-Europa op vlak van nieuwe samenlevingsvormen en duurzaam ondernemen", vertelt Tuur. "Ik zat in een studententoren waar ik groentjes kweekte op mijn balkon en ik had keuze uit boerenmarkten, buurtwinkels of coöperatieve biosupermarkten. Lokaal en biologisch is er dagelijkse kost. Toen kreeg ik het idee, dat moet bij ons ook kunnen!"

Grondperikelen

Na de opleiding tot bioboer bij Landwijzer was hij zeker: "Ik wilde er mijn beroep van maken en ging met biologische groenteteelt aan de slag." Twee jaar later startte Tuur het Mosterdzaadje. "Ik kon meteen beginnen op wat volgens de oudste boeren van de streek één van de beste stukken landbouwgrond van Mol was." Totdat de eigenaar aan het begin van het tweede seizoen zijn grond toch terug wilde. In de familie van Tuur was nog wel wat bouwgrond, maar dat kon hij niet betalen. Dus moest hij van een mooi perceel van twee hectare plots verhuizen naar enkele lapjes grond die rond het ouderlijk huis liggen.

"Hoe komt het dat ik voor landbouwgrond per vierkante meter moet tellen, terwijl we met de schapen van Kemp vzw spreken over een duizendtal hectare? Natuurgrond wordt strikter beschermd voor natuur, terwijl je op landbouwgrond biobrandstof mag telen, je kan er paarden zetten, of er gaan wonen. Als je geld hebt, lijkt het alsof alles mag op landbouwgrond."

Toekomst voor het Mosterdzaadje

Tuur vond een perceel van 1,2 hectare dat hij met De Landgenoten wil aankopen. Zo is hij zeker dat hij tot het einde van zijn carrière deze grond kan bewerken. Dan krijgt het Mosterdzaadje bestaanszekerheid en een toekomst.

"De grond ligt iets verder van het centrum, dus ga ik er grove groenten en wat graan voor de kippen en ons varken zetten. Dat is minder intensief dan fijne groenten, die voorlopig nog rond het huis blijven staan." Tuur droomt al van de eerste oogstdag waarbij de kolen geoogst en ingekuild zullen worden. Dat gemeenschapsgevoel met het Mosterdzaadje creëren, is erg belangrijk voor Tuur. "En door de grond met De Landgenoten te kopen, kan iedereen een stukje grond van mijn boerderij bezitten!"

Lees meer over Tuur en aandelen in zijn grond.

Bron: Bio Mijn Natuur

Publicatiedatum:



Ook onze nieuwsbrief ontvangen? | Klik hier


Ander nieuws uit deze sector:


Schrijf je in voor onze dagelijkse nieuwsbrief om al het laatste nieuws direct per e-mail te ontvangen!

Inschrijven Ik ben al ingeschreven