De bijstelling van de biologische ambitie van HAK heeft een brede discussie losgemaakt op sociale media. Aanleiding zijn berichten van merkadviseur en zelfverklaard kritisch denker Scato van Opstall, die de koerswijziging scherp bekritiseert.
© Scato van Opstall
HAK maakte eind vorig jaar bekend af te stappen van het doel om in 2027 volledig biologisch te zijn en kiest voor een hybride strategie, met een doelstelling van minimaal 15% biologisch.
Breuk met eerdere plannen
Scato spreekt van een duidelijke breuk met eerdere plannen: "HAK ging dus van 35% biologisch - dat ze al hadden - terug naar een doelstelling van 15%." Hij noemt de aanpassing geen bijstelling, maar een fundamentele koerswijziging: "Van 100% biologisch in 2027 naar minimaal 15% terwijl je al op 35% zat, is geen bijstelling. Dat is een U-turn."
Volgens hem hangt deze koerswijziging samen met eigenaarschap. HAK is via een holdingstructuur gelinkt aan Denis Shtengelov. Scato stelt: "HAK is namelijk geen Hollands merk, maar eigendom van een Russische miljardair via een holding in belastingparadijs Dubai."
Reacties: kritiek op eigenaarschap
In de reacties wordt deze analyse deels gedeeld. Rob Landa schrijft: "Het is de tragiek van ons huidige systeem: een merk is slechts een 'asset' in een portfolio. Zodra de eigenaar wisselt, verdampt de maatschappelijke missie als deze de winst in de weg staat."
Stijn van Lier voegt toe: "Bedrijven zoals HAK worden uitgehold. De 'romantiek' van het merk dient als rookgordijn voor de kille cijfers van de eigenaar in Dubai."
Tegenstem: rol van markt en consument
Andere reacties leggen de nadruk op marktomstandigheden. Pauline Rosenberg stelt: "Ik vind het onterecht dat HAK hier op het hakblok wordt gelegd. Zij toonden namelijk wél ballen en ambitie met hun 100% biologisch doel. Maar als de overheid, retail en consument niet thuisgeven en de meerkosten niet willen betalen, dan houdt het voor een bedrijf ergens op."
Peter Aubel wijst op de verantwoordelijkheid van consumenten: "De consument zegt in enquêtes massaal biologisch te willen, maar zodra ze voor het schap staan, wint de portemonnee het van de moraal."
Praktijk en haalbaarheid
Vanuit de sector klinkt ook nuance over de haalbaarheid. Geert Takken zegt: "Voor veel boeren is een doelstelling van 15% biologisch in Nederland al een enorme uitdaging, laat staan de 100% die HAK claimde."
De discussie raakt aan een bredere vraag over de rol van eigenaarschap en marktwerking in de verduurzaming van de voedselketen. Feitelijk staat vast dat HAK zijn biologische ambitie heeft teruggeschroefd en minder inzet op volledige certificering van eindproducten, onder meer vanwege kosten en beschikbaarheid van ingrediënten. De discussie illustreert hoe verschillend de achterliggende oorzaken worden geïnterpreteerd: van systeemkritiek tot nadruk op kosten, marktwerking en consumentengedrag.
Bron: Scato van Opstall
