Perceelranden met heggen trekken veel meer insecten aan dan kale randen, ook in landbouwgebieden die al veel natuur bevatten. Dat blijkt uit onderzoek van ecoloog Robin Lexmond aan de Radboud Universiteit. Bloemenstroken hebben een beperkt positief effect, maar heggen zijn duidelijk effectiever, zo concludeert hij.
© Radboud Universiteit
Robin verzamelde drie jaar lang insecten langs 24 akker- en graslandranden in de Ooijpolder en de Duffelt, met speciale vangtenten van ongeveer 1,70 meter hoog. "De insecten konden daar wel in, maar niet uit. De insecten die in onze val kwamen, hebben wij gewogen," vertelt de onderzoeker.
Stabiele schuilplekken en voedselbronnen
De resultaten laten zien dat randen met heggen meer dan twee keer zoveel insectenbiomassa opleverden als randen zonder beplanting. Bloemenstroken deden het iets beter dan kale randen, maar hun effect was minder sterk en minder consistent. "Waarschijnlijk komt dat doordat veel bloemenstroken elk jaar opnieuw worden geploegd en ingezaaid. Daardoor ontbreken stabiele schuilplekken voor in de winter en voedselbronnen in het vroege seizoen," zegt Robin. Heggen blijven jarenlang staan en bieden het hele jaar door beschutting, voedsel en voortplantingsplekken.
Opvallend genoeg bleek de wijdere omgeving een kleinere rol te spelen dan verwacht. Factoren zoals type landbouw, perceelgrootte of hoeveelheid bos in de buurt hadden nauwelijks invloed. Alleen in gebieden met meer beschermde natuur zaten significant meer insecten.
Elke meter heg telt
Robin: "Dat is belangrijk, want het betekent dat maatregelen niet alleen zinvol zijn in landbouwgebieden waar weinig natuur is, maar ook in landschappen waar al geïnvesteerd is in biodiversiteit. Elke extra meter heg telt."
Het onderzoek benadrukt dat lokale maatregelen, zoals het planten van heggen, direct effect hebben op insecten in het omliggende landschap. Jaarlijkse bloemenstroken bieden minder constante hulp, omdat ze vaak pas later in het seizoen voedsel en schuilplekken bieden, en veel insecten hun levenscyclus niet kunnen voltooien.
Het onderzoek van Robin en collega's werd gepubliceerd in Basic and Applied Ecology.
Bron: Radboud Universiteit
