Do Veltman-Zevenbergen neemt na 40 jaar afscheid van Warmonderhof

"Daar heb je haar weer met haar grote mond"

"Het is niets voor mij om in de schijnwerpers te staan, ik vind het ook niet nodig. Maar blijkbaar vinden andere mensen het wel per se nodig. Dus vooruit dan maar, begin maar." Zo begint Do Veltman-Zevenbergen haar afscheidsinterview met oud-leerlinge Marije Verbeeck.

Rechts Do als tuinbouwlerares. Foto’s: Stichting Warmonderhof. 

"Hoe ik voor het eerst in contact kwam met Warmonderhof? In september 1973, ik zat net in de eindexamenklas van de Havo, wist ik het helemáál niet meer. Ik voelde me gemangeld in het schoolsysteem en op een dag, eind september, vluchtte ik letterlijk het schoolgebouw uit. Ik had gehoord van Warmonderhof en ging naar de bibliotheek voor informatie. En toen ik die vond dacht ik: Dít is het! Mijn vader zat toen in Amerika, mijn moeder en ik zijn per taxi heen en weer naar Thedingsweert gereisd, dat was vast nooit eerder vertoond. Maar ik werd aangenomen en kon twee dagen later als eerstejaars beginnen."

"Het was liefde op het eerste gezicht. Een warm bad! Smullen, van begin tot eind. In totaal heb ik maar drie dagen school gemist, één dag vanwege een begrafenis, twee dagen vanwege de liefde. In het Fiatje 500 van zijn moeder reden Léon en ik naar de ijsvlakten van Noordeloos, om te schaatsen. In 1976 deden we eindexamen. Léon en ik woonden samen, hij werkte op een akkerbouwbedrijf en ik op een boomkwekerij in Wageningen. Wij spaarden en maakten plannen voor een lange rondreis in Amerika. In 1978 werd ik gevraagd om in te vallen voor een zieke tuinbouwdocent op Warmonderhof, we stelden de reis uit. Ik was heel enthousiast over mijn werk en kreeg later een vast dienstverband aangeboden terwijl Léon in 1980 praktijkmedewerker landbouw werd. We verhuisden naar het huisje aan de Linge op het erf van Warmonderhof."

Do met dochter Anna in de Hofwinkel. Foto: Stichting Warmonderhof

"Dat was een veelbewogen tijd, op Thedingsweert. Een geweldige tijd. We waren dag en nacht bezig. De school groeide en bloeide, leerlingen stroomden toe. Alle medewerkers waren dertigers, de toewijding aan de school en de leerlingen was enorm. We studeerden op de landbouwcursus van Rudolf Steiner. Inhoudelijk werd er heel veel gedaan. Het was heel interessant. We leefden groots en meeslepend", blikt Do terug.

Nu is het tijd om afscheid te nemen. "Warmonderhof is een grote constante in mijn leven. Ik kijk terug op veertig geweldige en intense jaren, met ups en downs. Er is plezier geweest en ik heb veel geleerd. Dat is geen prestatie, vooral omdat ik niet zeker weet of ik het altijd goed gedaan heb; en hoeveel beter het geweest was, als ik het níet gedaan had."

Klik hier om het gehele interview te lezen.


Publicatiedatum:



Ook onze nieuwsbrief ontvangen? | Klik hier


Ander nieuws uit deze sector:


© BioJournaal.nl 2020

Schrijf je in voor onze dagelijkse nieuwsbrief om al het laatste nieuws direct per e-mail te ontvangen!

Inschrijven Ik ben al ingeschreven